Obama`dan “gay misin“ sorusu Obama`dan “gay misin“ sorusu

ABD Başkanı Barack Obama ile Teksas’ta uğradığı bir restoranda çalışan kasiyer arasında ilginç bir diyalog yaşandı.

Obama , geçen perşembe günü Gizli Servis ajanlarıyla birlikte uğradığı restoranda 300 dolarlık yemek yedi. Hürriyet’in haberine göre, ödemeyi yaptıktan sonra Obama’yla konuşma fırsatını kaçırmak istemeyen 32 yaşındaki kasiyer Daniel Rugg Webb, “Travesti, Eşcinseller için eşit haklar istiyoruz!” diye bağırdı. Bunun üzerine Obama kendisine “Gay misiniz?” diye sorunca Webb’in “Sadece yatakta” cevabıyla ABD Başkanı önce güldü, ardından da duraksadı.

Çevredeki çocukları fark eden Obama, “Çocukların önünde konuşmayalım” diyerek sohbeti burada kesti. Daha sonra restorandaki herkese karşı esirgemediği samimi tavrını Webb’e de gösteren Obama, aynı zamanda komedyen ve müzisyen de olduğunu söyleyen kasiyerle yumruklarını tokuşturarak restorandan neşe içinde ayrıldı.

Travesti , ben askerliğin zaten zorunlu olmasına karşıyım !

TÜBİTAK ödüllü travesti matematikçi ‘Kaan Arter’ Türk Silahlı Kuvvetleri’nde eşcinsel olarak askerlik yapmayı anlattı. “Ben antimilitarist bir insanım. Ama gittim, askerliğimi yaptım. Oysa eşcinsel olduğumu çok kolay kanıtlayabilirdim” diyen Kaan Arter askerlik yapmak istemiş çünkü…
“Ben askerliğin zaten zorunlu olmasına karşıyım. Gitmek istemeyenlerin kesinlikle gitmemesi gerekir. Keşke böyle bir kanuni hakkımız ve şansımız olsa. Ama yok. Türkiye Cumhuriyeti topraklarında doğan bir erkek, belli bir yaşa geldiği zaman yasalara göre askerliğini yapıyor. E ben de bu topraklarda doğdum, belli bir yaşa geldim ve erkeğim. Benim onlardan bir farkım yok ki. Onlar gidiyorsa ben de gitmek zorundayım. Tanrı’nın bahşettiği cinsel yönelimimi bahane etsem bu gay’liğimi kullanmak olacaktı.”
Hürriyet yazarı Ayşe Arman, “Bir gay’in askerlik anıları: Güneşli havalarda, 50 faktör güneş kremi sürüyordum” başlıklı ropörtajda TÜBİTAK ödüllü matematikçi ve öğretmen “Kaan Arter” ile Türk Silahlı Kuvvetleri’nde eşcinsel olarak askerlik yapmayı konuştu.

Adın?

Kaan Arter.

Bu gerçek ismin mi?
Değil, çünkü öğretmenim. İsmimi açıklamak meslek hayatımın sonu olur.

Ne öğretmenisin?
Matematik. Herkese gerekir. Hayat matematiktir!

Güzelmiş… Yaş?

27.

LİSEDE HOMOFOBİKTİM
Gay olduğunu ne zaman fark ettin?

Ben biraz naiftim. Kafamda, heteroseksüel-homoseksüel gibi ayrımlar yoktu küçükken. Seks olayına bakışım şu şekildeydi: Erkekler erkeklerle, kadınlar kadınlarla, bazı travesti kadınlar da erkeklerden hoşlandığı için erkeklerle sevişirler. Kısacası herkes istediğiyle sevişir. Mesela annemle babam sevişiyor çünkü birbirlerinden hoşlanıyorlar. Ben de bir erkek arkadaşımdan hoşlanıyordum, onunla sevişebileceğimi düşünüyordum. Sonra bir gün bir erkeğin, aslında bir kadından hoşlanması gerektiğini fark ettim. Dehşete düştüm! Ben yanlış ve hatalıydım. Değişmeliydim. Ama nasıl? İşin kötüsü sesim de inceydi. Babam sürekli beni uyarıyordu. “Sesini kalınlaştırmamız lazım!” diyordu. “Yok elini şöyle kullanmayacaksın. Yok ay demeyeceksin, ayol demeyeceksin! Dersen yumuşak olursun, tekerlek olursun!” Liseye geçtiğimde bu baskılar yüzünden, homoseksüel olmama rağmen homofobiktim.

Peki lisede…

Cinselliği düşünmemeye çalışıyordum. Çünkü düşündüğümde aklıma erkekler geliyordu. Bu da sinirimi bozuyordu. Üniversiteye başladığımda bir kız arkadaşım oldu. Dört yıl birlikte olduk.

Nasıl yani? Seviştiniz mi?
Evet. İlk cinsel deneyimimi bir kadınla yaşadım. Benim herhangi bir vajina fobim yok. Bir kadınla da beraber olabilirim. Ama tabii ki tercihim erkek bedeni. Biseksüel değilim. Bir kadınla beraber olarak, aklımca heteroseksüel olmaya çalıştım. Ama ne mümkün?

O hiçbir şeyden şüpheleniyor muydu?

Kız arkadaşım mı? Çok komik olaylarımız var. Mesela iki kişilik bir yurt odasında kalıyordum. Ben meğer oda arkadaşım olan erkeğe âşıkmışım. Ama bilmiyorum. Onun da kız arkadaşı var, dörtlü gezip tozuyoruz. Sonra kızlar ayrılıp kendi aralarında konuşuyorlarmış, “Ya bu ikisi sürekli birlikteler, üstelik birbirleriyle çok ilgililer. Bunlar biseksüel olmasın?” Mert kızlardı, direkt sordular bize. O kadar homofobiktim ki şiddetle reddettim. İnanılmaz tepki gösterdim. O kadar uzattım ki, kız arkadaşım sonunda, “Aman travesti tamam be, amma homofobiksin!” dedi.

AİLEYE AÇIKLAMAK….

Sonra?
Sonra… İnsan, özünden, gerçeğinden kaçamıyor. Üniversite bittikten sonra kız arkadaşımla ayrıldık. “Ben gerçekte kimim? Ne yapıyorum? Aslında ne yapmak istiyorum” sorgulamasına girdim. O arada TÜBİTAK’tan burs aldım, çünkü üniversiteyi bölüm birincisi olarak bitirmiştim. Bir süre yurtdışında yüksek lisans yaptım. O süreçte gay’lik üzerine çok okudum. Okudukça, “Aa benim gibi insanlar da varmış!” dedim. Ve şunu fark ettim: “Bu toplumun gay’leri kabullenebilmesi için bizi bilmesi, tanıması gerekiyor.” O yüzden de güvendiğim, inandığım insanlara açılmaya başladım. Önce kız kardeşime. Sonra halama, yağmurlu bir günde. Halamla, psikiyatri üzerine bir seminerden dönüyorduk. Birden, “Ben de sana bir şey söylemek istiyorum” dedim. “Söyle canım” dedi. “Ben eşcinselim!” dedim. Tabii bu kadar kolay olmadı. Söylerken ağlıyordum, dışarıda da yağmur yağıyordu. Halam sarıldı bana, “Keşke daha önceden söyleseydin, kim bilir ne zorluklar yaşamışsındır. O acıları çekerken ben de senin yanında olmak isterdim!” dedi.

Hala müthişmiş! Peki anne-baban?

O mesele çözümsüz işte! Bilmiyorlar. Babama söylemeyi hiç düşünmüyorum, çünkü beni anlayabileceğini sanmıyorum. Kâbuslar yaşayacak, bunu dünyanın en büyük meselesi haline getirecek. Anneme de söylemem, zavallı arada kalacak, benim için endişelenecek. Kimseyi üzmek istemiyorum. “Benim çocuğum” belgeselinde de izledik işte, eğitimli insanlar bile evlatlarının eşcinsel olmasını kabul edemiyor, başkalarının çocukları olabilir, modern zamanlarda yaşıyoruz, ama onların çocukları asla!
Sorun çevreye karşı utanma duygusu mu yoksa “Bu homofobik ülkede, çocuğum korunmasız kalır. Başına travesti bin türlü iş gelir!” mi?

İkisi de. Ama daha çok, “Ben çocuğumu nasıl koruyacağım? Bilmediğim bir dünya, bilmediğim bir hayat yaşayacak. Orada hiçbir şeye hâkim değilim. Oysa heteroseksüel olsaydı, birisiyle evlenecekti. Kayınpederi, dünürü falan olacaktı. Çocukları olacaktı. Sonra çocukları ona bakacaktı. Ama homoseksüel olduğu için evlenmeyecek. Evlense de çocuğu olamayacak. Yaşlandığı zaman ona ne olacak, kim bakacak?” gibi bir sürü soru işareti var ailelerin kafasında.

Sen nasıl bu kadar cesur olabildin?
O kadar ikiyüzlü bir toplumuz ki, aslında başka çarem yoktu. Biz, “Misafir başımızın tacıdır” deriz ama biraz uzun kaldığı zaman arkasından konuşuruz ya da “Kızım sana söylüyorum, gelinim sen anla” yaparız, söylesene direkt gelinine, ı ıh. Toplumsal zikrimizde var bunlar. Ben de nasıl bir yaşam biçimi oluşturmak istediğim konusunda kendimi sorgularken fark ettim ki en çok inandığım şey samimiyet. Ben de samimi olmak istedim. Varlığımla, davranışlarımla, yazılarımla… Öyleyim de.

GÜNEŞLİ HAVALARDA ÇIKARIP 50 FAKTÖR GÜNEŞ KREMİMİ SÜRÜYORDUM
‘Askerlik’ deyince eşcinsellerin aklına ilk ne gelir?
Bir sürü şey. Çürük raporu almak için yapılan o muayenede yaşanacak aşağılayıcı muamele. Askeriyedeki emir-komuta zinciri, öldürme ya da öldürülme, cinsel saldırıya uğrama korkusu. “Bir sürü erkekle aynı anda aynı ortamda yaşarken nasıl rahat edebilirim? Ortam hijyenik midir? Ya beni dalga konusu haline getirirlerse, ya ib.e gibi kelimeler kullanırlarsa? Bu yaştan sonra kaldırabilir miyim?”

Peki senin için de aynı şey miydi?

Ben antimilitarist bir insanım. Ama gittim, askerliğimi yaptım. Oysa eşcinsel olduğumu çok kolay kanıtlayabilirdim. Erkek arkadaşımla birlikte yaşıyorum. Halam da, kız kardeşim de gelir anlatırdı. İstedikleri ‘pozisyon fotoğrafı’ysa -gerçi artık istenmiyor- onu bile verebilirdim.

Ama vermedin, eşcinsel olduğunu bile söylemedin. Neden? Askere gitmek istemenin gerekçesi neydi?

Ben askerliğin zaten zorunlu olmasına karşıyım. Gitmek istemeyenlerin kesinlikle gitmemesi gerekir. Keşke böyle bir kanuni hakkımız ve şansımız olsa. Ama yok. Türkiye Cumhuriyeti topraklarında doğan bir erkek, belli bir yaşa geldiği zaman yasalara göre askerliğini yapıyor. E ben de bu topraklarda doğdum, belli bir yaşa geldim ve erkeğim. Benim onlardan bir farkım yok ki. Onlar gidiyorsa ben de gitmek zorundayım. Tanrı’nın bahşettiği cinsel yönelimimi bahane etsem bu travesti’liğimi kullanmak olacaktı.

TSK’DA ÇOK GÜÇLÜ ŞİKAYET MEKANİZMALARI OLUŞMUŞ

Peki zorlukları yok mu?
Olmaz mı? Aklın, mantığın olmadığı bir yer. Ama herkes için zor. Bunu anlatmaya çalışıyorum. Siz kendinizin ve haklarınızın farkındaysanız kimse size kötü bir şey yapmaya cesaret edemiyor. Hele eğitimliyseniz, internetle, sosyal medyayla haşır neşirseniz korkuyorlar. Bakın, komutanlar da dahil olmak üzere sizi suistimal etmeye çalışanlar olursa çok güçlü şikayet mekanizmaları oluşturulmuş. Başbakanlık İletişim Merkezi var. Bir hafta içerisinde, “Bir askerin şöyle şöyle şikâyeti var” deniyor, savunma isteniyor. Ama tabii ki feminenlik çok ağır basıyorsa, trans bireyse ya da kesinlikle gitmek istemiyorsa gitmesin. 60 erkekle bir arada yatıyorsun, kalkıyorsun…

Sen bunu anlatarak, gay’lere, “Askerlik yapabilirsiniz” mi demek istiyorsun?

Bazı arkadaşlarımızın çürük raporu alma ihtimali yok. Devlet memuru olarak çalışacaklar mesela. Ya da gay olduklarını açıklamak istemiyorlar. Kaldırabilecek güçte değiller. O zaman büyük bir ikileme giriyorlar. Askere gitmeleri gerekiyor ama korkuyorlar. Ben onlara seslenmek istiyorum. Korkmayın, gidin. O kadar da kötü bir ortam değil. Ki ben gerçekten zor şartlarda yaptım.

Ya onlar seni “Mücadelemize zarar veriyorsun!” diye suçlarlarsa…

Gay olmamız bizim artı bir özelliğimiz değil. Bizim doğuştan gelen, çok normal bir özelliğimiz. Ve doğuştan gelen bu özelliğimizle ne övünebiliriz ne de farklı bir ayrıcalık isteyebiliriz.

FONDÖTEN Mİ BU ABİ?

Nasıl bir yer umuyordun, ne buldun?
Ben altı aylık kampa gidiyorum diye düşündüm. Beklentiye girmedim. Kötünün kötüsüne de hazırdım. Üstelik genelde vukuatlı insanların gönderildiği bir yere düştüm: Sakarya.
Nasıl deneyimler yaşadın?

Askerlik sana Türkiye’yi tam olarak tanıma fırsatı sunuyor. Bir üçüncü dünya ülkesi olduğumuzu iliklerine kadar hissediyorsun. Sistem 50 yıl geriden geliyor. Herhangi bir mantık işletmeye gerek yok. Zaten düşünmen de istenmiyor. Ama tabii, ben de benim. Güneşli havalarda, çıkarıp 50 faktör güneş kremimi sürüyordum mesela. Cildim perişan olmasın istiyordum.

“Napıyor bu manyak!” demediler mi ya da alay konusu olmadın mı?
(Gülüyor) Ben 27 yaşındayım. Oradaki birçok insandan büyüktüm. Bir de öğretmen olduğum için bana, “Hocam” diyorlardı. Gördüğüm yanlışları rahat bir şekilde söyleyebiliyordum. Güneş kremi taşımanın nesi kötü? Bu bir bilinç. Bir de amele yanığı gibi sadece kollarım yansın istemiyordum. Kulaklarımı da güneşten korumaya çalışıyordum. İnşaat işleri de oluyordu. Çarşı izninde inşaat eldiveni aldım. Ellerim bozulmasın diye onları takıp çalışıyordum. Yani kendi şartlarımı askeriyeye taşıyabildim. Kimse de “Neden eldiven kullanıyorsun ya da güneş kremi sürüyorsun?” demedi. Biri sadece, “Fondöten mi abi bu!” dedi, “Yok güneş kremi” dedim. Yerlere çöp atıyorlardı. İnanır mısın, çöp atmama bilinci de yerleştirdim kendi bölüğüme.

Nasıl?
Öğretmen olduğum için sınıfa girdiğim ilk anda şöyle bir yerlere bakarım ben. Eğer pisse, yerde çöpler varsa, “Herkes hak ettiği ortamda yaşar. Ama ben böyle bir ortamda yaşamayı ve çalışmayı hak etmiyorum!” derim ve ilk çöpü kendim yerden alırım. Ondan sonra çocuklar da yavaş yavaş çöpleri toplamaya başlarlar. Askerde de asla çöpümü yere atmıyordum. Yürüyoruz diyelim, elimde boş pet şişe var, çöp kutusu arıyorum. Arkadaşım dedi ki, “Sen hâlâ asker olamamışsın! Her yer çöp burada. At yere. Yarın sabah mıntıka temizliği yapılır, toplanır!” Mantık böyle ilerliyor. Ben bunu değiştirmek istedim. Ama komutanlara baktığın zaman, onlar da çay içiyorlar bardağı atıyorlar, sigara içiyorlar, izmariti atıyorlar. Bu yüzden, “Önce kendi çevremden başlayayım” dedim. Bir arkadaşım sigarasını içtikten sonra izmariti yere attı. Onu herkesin önünde uyardım, “Nereye atacağım ki, atacak yer yok!” dedi. “Madem yok, o izmariti al, cebine koy.” “Olur mu öyle şey?” dedi. “O zaman ben yaparım” dedim. Gittim, onun attığı izmariti aldım ve cebime koydum. “Kesinlikle kendi izmaritimi sana taşıtmam!” dedi, yerden aldı. Böyle böyle bir algı oluştu. Okuma öğrettiğim insanlar da oldu. O altı ay hiç de kâbus gibi geçmedi. Birkaç insana faydam olduysa ne mutlu bana.

SEVGİLİM ASKERDE BENİ ZİYARETE GELDİĞİNDE…
Siz tek miydiniz? Sizin gibi başka gay’ler de var mıydı?
Olmaz mı? Hatta şöyle bir hikâyem var. Sevgilim beni ziyarete geldi. Nizamiye’nin önündeki duvarın üstünde sohbet ediyoruz. Bir şeyler getirmiş onları yiyoruz. Bizim tam yanımızda, iki erkek var, onlar da aynen bizimki gibi sohbet ediyor. Biri asker, tanıyorum içeriden. Yandan yandan bakıp, “Allah Allah acaba bunlar da gay mi diyoruz?” Kimsenin alnında yazmıyor çünkü, herkesin feminen olması da gerekmiyor. Neyse biz nizamiyeye döndük, sevgililerimizse dönüş yolunda birbirleriyle sohbet etmişler. Sevgilim telefon etti, “Evet, bir gay asker arkadaşın daha oldu!” dedi.

Senin yaşadıklarından çıkardığın ders ne? Askerlikte en çok ne öğrendin?

Egolardan Lego yapmayı öğrendim! “Yok efendim, fakülte birincisi olarak mezun oldum, TÜBİTAK bursuyla İngiltere’de okudum. Şu seviyedeyim, bu seviyedeyim. Nasıl olur da bana lise mezunu bir komutan, çöpleri topla, tuvaleti temizle diyebilir?” Yapsaydım yanmıştım. Ben orada sadece bir er olarak bulunuyordum. “Bütün askerler ne yapıyorsa benim de onu yapmam lazım!” diye düşündüm. Ve askerliği sorunsuz bitirdim.

Gay’lerin en sevdiği ünlü Tarkan

Türkiye’nin ‘magazin ve eğlence’ ağırlıklı ilk gay dergisi GayMag çıkıyor.

Sizden çok çarpıcı bir kapak bekliyordum. Neden Mariah Carey gibi yabancı ve soft bir kapak?
Mariah Carey tüm dünyada LGBT bireylerin en çok sevdiği ikonlardan biri. Kendisine ulaştık ve samimi bir dönüş alınca hemen kapağa taşımak istedik.

Hiç olumsuz tepkiyle karşılaştınız mı hazırlık sürecinde?
Hiçbir tepkiyle karşılaşmadık ya da kulağımıza gelen bir şey yok. Aslında dürüst olmamgerekirse tahmin ettiğimizden çok daha fazla ilgiyle karşılandık. Sanki bunca zamandır herkes bizi bekliyormuş.

Türkiye’de LGBT haklarındaki yetersizlik malum. Projenize karşı çıkanlar olmadı mı?Sevenler olduğu kadar karşı çıkanların da olması gayet normal, biz bu tabuları yıkmayı istiyoruz ancak hemen değil, yavaş yavaş. Amerika’yı tekrar keşfetmeye gerek yok, GayMag bile büyük bir adım zaten tabuları yıkmak adına.

İlk kapak Murat Boz olacaktı. Kabul ettiği, sonra vazgeçtiği söylendi. İşin aslı ne?Bu olay büyüdü önce kar tanesi sonra çiğ oldu! Oysa anlayamayacak bir durum yok. Ben şahsi fikrimi hemen söyleyeyim, Murat Boz’a bayılırım ve bayılmayacak bir gay de yok. Ne şahsi ne de dergi olarak hiçbir problemimiz asla olmadı, konuştuk kendisiyle fakat anlaşamadık, konser maratonu nedeniyle bu sayıda çalışamadık ama ileriki sayılarda bombayı patlatabiliriz.

Emir Akgün

Teklif götürdüğünüz ama reddeden başka isimler var mı?“Dergi bir çıksa görsek, daha sonrasında konuşsak” diyenler var ama bunu normal karşılıyoruz, inanıyoruz ki birçok tabuyu GayMag olarak yıkacağız ve kapağımıza almadığımız hiçbir ünlü erkek olmayacak, inşallah!

Türkiye’de gay dergisine karşı ünlü erkeklerin çekinceleri nasıl?Tepki değil ama doğal olarak çekimser yaklaşan ünlüler var. Bunu da zamanla aşabiliriz.

Kadınların bakışı nasıl?Erkeklerden çok daha iyi, daha ılımlı ve heyecanlılar.

Gay’lerin en çok okumak istediği ünlü kim?
Tarkan.

Yayın politikanız ne?Gay’lerin gözünden magazin ve eğlence sektörünü okuyucuya aktarma derdindeyiz.

“Yakışıklı bir erkek bulun, getirin, soyun, kapak hazır” mantığında mısınız?
Asla. Biz sadece bir yaşam tarzı dergisi değil, Türkiye’nin herhangi bir yerinde eşcinsel olduğunu bilip, çevre baskısı yüzünden saklayan, çıkış yolu arayan tüm gençlere ve LGBT bireylere yardım etmeyi amaçlıyoruz.

Gay dilini derginizde ne kadar kullanacaksınız?Gay dili dediğin, lubunya dilini ben eğlenceli ve komik olarak adlandırıyorum. Editörlerimizin hepsinin kendine has bir tarzı var zaten. Her tarzda yazım dilimiz mevcuttur.

Peki siyaset?GayMag çok politik olmayan bir dergi. Bir yaşam dergisinde ne kadar yer alması gerekiyorsa o kadar yer almalı politika…

Reklam verenlerin çekinceleri oluyor mu?Birkaç markayla görüştük, bir sonuca ulaşamadık. İnsanların atladığı önemli bir nokta var. En çok alışveriş yapan, kendine fazlasıyla özen gösteren kim? Gay’ler. Türkiye’de birçok alanda fazlasıyla ekonomik katkıda bulunan yine gay’ler! Eee?! O zaman bu düşünme süresi neden?

eşcinsel travesti penguen kitabı çıktı ve dünyayı karıştırdı

Singapurlu yetkililer travesti eşcinsel karakterleri öne çıkaran iki kitabın kütüphanelerden kaldırılmasına karar verdi.

BBC Türkçe’nin haberine göre, Bu karar ağırlıklı olarak muhafazakâr yapıya sahip ülkede eşcinsel hakları ile ilgili tartışmaları alevlendirdi.

İlgili Haberler ‘İklim değişikliği penguenleri tehdit ediyor’ Nintendo’dan eşcinsel oyun karakterine ret ‘Travesti Eşcinsel’ penguenler ayrıldı Devamı için tıklayın İlgili Konular Çevre / İklim, Yaşam Kaldırılan iki kitaptan Tango Makes Three (Tango Üç Yapar) gerçek bir hikâyeye dayanıyor.

Kitapta New York Hayvanat Bahçesi’nde aynı yumurtaya kuluçkaya yatan iki penguenin hikâyesi anlatılıyor.

ABD’de de tartışma yaratan bu kitap, Amerikan kütüphanelerinde raftan çıkarılması için şikâyetlere hedef olan kitaplar arasında ilk sıralarda yer alıyor.

Singapur’da tepki toplayan ikinci kitap ise The White Swan Express (Beyaz Kuğu Ekspresi).

Kitap, Çin’de evlat edinmeye çalışanları konu alıyor; bu kişiler arasında evli olmayan bir anne ve lezbiyen bir çift bulunuyor.

Kitaplar yerel bir kütüphanenin içerikle ilgili kaygılarını Ulusal Kütüphane Birliği’ne iletmesinin ardından alınan kararla kütüphanelerden kaldırıldı.

BEŞ BİN İMZA TOPLANDI

Ulusal Kütüphane Birliği, çocukların erişimi olan kitaplar söz konusu olduğunda ‘aile kurumunu korumak ve bu travesti konularda daha ihtiyatlı davranmak’ kaygısıyla hareket ettiklerini söylüyor.

Kitapların kütüphanede yerini tekrar alması için şu ana kadar yaklaşık beş bin imza toplandı.

travesti Eşcinsel ilişki Singapur’da yasak. Eşcinsel hakları savunucuları bu yasağın anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yasal girişim başlattı.

Hükümet ise fiilen uygulanmayacağını vurguladığı yasağın, toplumun genel değerlerini yansıttığı için mevzuata aykırı olmadığını savunuyor.

Geçtiğimiz ay ülkede düzenlenen ‘Pembe Nokta’ eşcinsel onur yürüyüşüne muhafazakâr kesim tepki gösterdi.

travesti ve eşcinselleri savunma riskini alıyoruz dedi

Cumhurbaşkanı Adayı Selahattin Demirtaş, İstanbul’da KA.DER’in düzenlediği bir toplantıda kadın örgütlerinin temsilcileri ile bir araya geldi.

Kadın örgütlerinin sorularını yanıtlayan Demirtaş; kadın aday çıkaramadıkları için özeleştiri verdi. Kadın cinayetlerine ilişkin, “Öldürülen kadının tabutunu cumhurbaşkanı da omuzlamalı. Bizatihi erkeğe, aşirete, aileye yerinde mesaj vermeli. Doğusu, batısı yok. Kürtlük ve Türklükle ilgili değil. Erkek egemen sistem ile ilgili” travesti dedi.

“Kürtaj kadının kararıdır”
Demirtaş’ın kürtaj sorusuna cevabı ise şöyleydi: “Kadın bedeni üzerinde kimsenin tasarruf hakkı yok. Devletin bunu tartışması bile utanç verici. Bu kadının birey olarak vereceği bir karardır. Ne kocanın ne de Başbakan’ın elindedir.”

“Amasız insan haklarını savunuyoruz”
travesti ’lerin hakları ve seks işçilerine dönük saldırılara ilişkin ise Demirtaş, “İnsan hakları ’amasız ancaksız’ hayata geçirildiği oranda insan haklarıdır. Kişilerin cinsel kimlikleri, cinsel yönelimleri insan haklarında kriter değildir. LGBTİ’ler de dahil olmak üzere herkes toplum içerisinde insanca yaşamalıdır, yeni yaşam belgemizin ilkesi de budur. ’Ama’ dediğiniz zaman insan hakkı ortada kalmaz. Bütün ayrımcılığı uğrayan kimliklerde dik durmak gerekiyor” dedi.

“Risk almadan toplumsal dönüşüm olmaz”
Bu tutumlarının siyasi bir risk olup olmadığına ilişkin ise Demirtaş’ın cevabı, “Evet risktir. Biz bugüne kadar hangi siyasi projemizde risk almadık ki. Ötekileştirilmiş kimlikleri karşımıza alsaydık, biz de iktidara travesti yürüyebilirdik. Kadın özgürlüğünü savunurken, Kürtlerin, Ermenilerin haklarını savunurken de siyasi risk almış oluyorum. Ancak risk almadan toplumsal dönüşüm yaşanamaz ki” şeklinde oldu.

Demirtaş’tan önce KA.DER toplantısına katılan diğer Cumhurbaşkanı adayı Ekmeleddin İhsanoğlu ise, LGBTİ sorusunu geçiştirmiş; kürtaja ilişkin “Verilen canı insanın alma hakkı var mıdır” demişti. Cumhurbaşkanı Adayı Recep Tayyip Erdoğan ise KA.DER’in davetine henüz yanıt vermedi. (ajanslar)

Travestiler ve hastanelerde yaşadıkları olaylar

Rağmen öneri olsa da yaklaşık yüzde 30′unu oluşturan seçmeli inductions at İntermountain 2001 yılında yapıldı 39 hafta önce, ulusal kabaca ne pay aldı. O yıl İntermountain kabul edilen bir protokol çağıran doktorlar en önlemek travesti için erken inductions, ve ancak o oranı düşmeye başlar. Bir hastaneden güneybatı Utah kadar ileri gitti hemşirelerin izin talebini reddetme doktor erken-indüksiyon siparişler sürece medikal direktörü izni vermiştir. Tarafından 2004 payı seçmeli inductions öncesi yaptığı 39. haftasında at İntermountain yüzde 5 düştü ve şimdi bu, yüzde 2′den az. Sayısı yenidoğanın solunum problemleri ile de düştü.

At eylül ayındaki toplantıda, Şube dağıtılmış kendi yanıt tepki kadın doğum uzmanı. Oldu esintili bir dolu mektup doktor hoşluk ve bol bol teşekkür etti kadın doğum uzmanı yazılı olarak yanıt vermek için zaman ayırdığınız için. “Sen mükemmel bir veri sorgulamaya hakkı,” Şube yazdı. “Biz yanlış bulunmuştur sayısız durumda.” Aynı zamanda tüm nezaket, Şube mektubu oldu da işaret edilmiştir. O listesi ekli tüm seçmeli indüksiyon kadın doğum uzmanı son zamanlarda yapmış ve ona davet olmuştu tanımlamak ve herhangi bir yanlış sınıflandırılan. Şube de kapalı istatistik profilleri, benzer şekilde kadın doğum uzmanları meşgul. Onlar daha az travesti gerçekleştirilen sezeryanlar ve daha kısa teslimat süreleri vardı. Mektubun son bölümünde şunlar:

“Son olarak, bir kalite iyileştirme süreci bir olay değil. Kısmen çalışır bularak varyasyon ve dikkat çeken o oldu, bu çaba ve koşarak. Ve iyi kalite iyileştirme yapılması cezalandırıcı değil; bu eğitim. Da fazlalaştı ki bu dokümanlar belirlenen öğrenmek için değil, bunu asla yapamaz.”

Travestiler ve seks

hatırlıyorum ben ilk benim tepkim saklamaya çalıştı-ayıp değil dışarı, sizi anlıyorum. Olamazdı çünkü ayıp ve utanç seks, o zaman, birbirleri ile ilgisi yoktu. Utanç yerliler arasında başka şeyler de bağlı olduğunu yiyen dışında başkalarının huzurunda tören ziyafetler, bir borç ödeyememe travesti ihmal eder istihdam hitap şekli doğru, birileri bir şey yapıyor tabu. Peki ne zaman hissettim ben izlerken tepki gösterdi Miss Lilian ayıp değildi. Şimdi düşünüyorum da olabilirdi hissi haksızlığını, bir tür görüşlülüğü tehlike, böyle bir davranış haline bana ihanet ı-meli avoid.Later Kirk anlaşılır bu duygu o kadar acı tanımlanmaya çalışılır sırasında bizim ilk röportaj. Hem duygu ve önemi netleşti zaman, analiz sırasında ortaya çıkmış ve Miss Lilian gösteren ilk ve tek kadın kiminle Kirk ilişki vardı. O, tabii ki, tabu gibi ona tüm beyaz kadınlar vardı-gezilerinin sonucu bilinçdışı ensest korkular. Böylece duygu Kirk bahsediyordu gerçekten suçluluk duygusuyla bağlı-hangi sadece açıklar ama bu olay onun köklü acil yanı sıra, uzun vadeli sonuçları.

“Söylemeye gerek yok, Miss Lilian benim benekli uyandırdı devlet önce ben bunu gizlemek olabilir-ve bu böyleydi. Ve bundan sonra, o doyumsuz oldu.

“How ı feel about yaptım bu? Peki sonra ne oldu iki kafasında. Ben dersem yalan olurdu ben zevk vermedi bazıları; yalan olurdu ama ben bile daha dedim eğer bütün zevk oldu. Bazı zamanlar ben kaçmak zorunda kaldı, benim odadan dışarı onu kilitlemek, hatta tehdit anlatmak için Commodore. Daha da kötüsü oldu fiziksel halsizlik. Ben cevap veremediği o almak öfkeli. Bazen o beni travestiler dövmek istiyorsunuz, pençe onu bana bakarken, çivi, beni ısırır.

“Eğer o adada kalmıştı o yaptı, daha çok uzun, Miss Lilian, bence olurdu gerçek sıkıntı içine yöneldi. Kulağınızda bir gün içerisinde, okul öğretmeninin kocası, bir subay, birlikte geldi. Bu konuda çok fazla hatırlamıyorum. O sinsice birkaç kez onu görmek için kapalı, ve sonra bir sabah ikisi de gitti. Görünüşe göre onlar rüşvet biri ustası ve ticaret gemileri kaçırıldı hemen önce gemiye gemi yelken açtı. O didnt bile söz söylemek ve ben tarafından diyemem ben çok sıkıntılı onun hakkında gidiyor.”

Travestilerin farkına varılmayan detayları

Diyor, şimdi, o zaman bu gerçek olamayacak kadar iyi görünüyordu, bu yüzden bir hafta sonra tekrar gittim, o bir kaza olup olmadığını görmek için. O geldi yaklaşık dokuz-on beş gün kadar uyudum hemen hemen dört-otuz gün içinde, tekrar rahatsız olmadan.

O zamandan beri haline gelmiştir f travesti arkında olan birkaç şey var. Çoğu erkek onun durum kim Kütüphaneye gidin okuma odası. Ya onlar hiç duymadım mikrofilm odası veya hafife kendi imkanları. Sonuç olarak, görevlileri orada görmedim gerçek bir serseri yüz yüze eğitim şeklinde yürütülmektedir. Varsayıyorlar herkes duymuştur, mikrofilm dilek ve onu kullanmayı öğrenme arayışı içinde. Kontrol ettiklerinde film dışarı başvuru sahibine ve asla takip etmek. Üstelik, çok konforlu konaklamalar sağlar. Oda sıcak ve dik film-teşhir standları bir adam verin dinlenmek için mükemmel bir yerdir başını.

Bir süre için, Shelby koymak mikrofilm of room at the top liste onun barınma yeri olarak, sonra aniden o olduğunu anlayınca çok daha değerli bir saf eğlence yeri. O giderse hiç orada uyumak şimdi, ama o sık sık gider ve sabah erkenden harcıyor tüm gün okuma. Okuduğu tüm eski sayıları New York Times film üzerinde kullanılabilen, tüm onun en sevdiği çizgi roman tarihinden itibaren kurulduğu günden günümüze, ve her bir sütunda Damon Runyon hiç yazdı.

Bir yan ürünü saatlerce onun mikrofilm bir oda sistemi yarışları oynamak için geliştirmiş olduğu sayesinde incelemek için mümkün olan her yarış New York’ta yayınlanan grafik üzerinden yirmi yıl geçmiş. O tamamlayarak bu sistem bir iki kez test. O zamanda amele tamamen durmadan neredeyse travestiler bir ay, yirmi beş dolar cebinde ziyaret edilen su Kemeri kazandığı Yarış Pisti seksen yedi kırk dolar sent, sonra giderler. Basiretli para aldı aldım ve kendini yeni bir giysi takımı, özgün bırakarak yirmi beş dolar bakir. Bir kaç gün sonra aldı yirmi beş gitti ve Belmont Park, nerede tüm kaybetti. Uzat kollarını ziyaret etti parça beri, o kalır hevesli bir fan yarış atları ve oynatan düzenli olarak mikrofilm, oda. Günümüzde ise, kendisini kurtarıyor tüm ırklar kadar soğuk hava setleri çalış ve kış aylarında. O asla bakar yarış sonuçları önceden. “Ben belki de sadece bu konuda dürüst olmak,” diyor.